و چگونه گسترش دادم زمين را ، و كسى كه الا من تولى ، قرائت كرده ، پس الا را افتتاح كلام دانسته ( من ) را شرط و جزاء آن را ، فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ يعنى پس او را خدا معذّب نمايد ، و در سابق در چند موضع اقوال در آن ذكر شد . شرح لغات : الغاشيه : فرو گرفته شده ، از باب غشيه ، يغشاه غشيانا و اغشاه غيره هر گاه قرار دهد آن را يغشى و غشاه به معناى آنست ، نصب الرجل ينصب نصيبا پس او نصب و ناصب است هر گاه در عمل برنج و زحمت افتد . الآنيه : آنست كه به نهايت گرمى و داغى برسد . الضريع : گياهى است كه شتر مىخورد و براى او نه ضرر و نه سودى دارد ، و آن را ضريع ناميده‌اند ، زيرا امر آن مشتبه به آن شده پس گمان كرده‌ايم ، مثل غيرش از گياهان است ، و اصل در مضارعه مشابهت - است . النمارق : مفروش نمرقه و نمروقه است به معناى بالش و متّكا است . الزرابى : فرشهاى گرانقدر گسترده شده مفردش ذربيه است . المصيطر : متسلّط و مسلّط بر غير است و بقهر و غلبه ، ميگويند فلانى تصيطر على فلان ، زيد مسلط بر عمر است مثلا ، و صيطر هر گاه تسلّط و غلبه كند . ابو عبيد گويد : مصيطر و مبيطر در كلام عرب سوّمى ندارد .